از این روش برای تولید اشیاء توخالی در تعداد زیاد استفاده می شود. کاربردهای اصلی آن بطری ها، طروف در دار و دیگر ظروف است. این فرایند بطری هایی با کیفیت ظاهری و ابعادی بهتری نسبت به قالب گیری اکستروژن دمشی تولید می کند.فرایند برای ظروف با دهانه باریک و پهن مناسب است و آنها را به صورت کامل بدون ایراد تولید می کند.

فرایند

فرایند به سه بخش تقسیم شده است:

تزریق

دستگاه قالب گیری تزریقی دمشی شامل یک لوله و پیچ اکستروژن کننده(خارج کننده) تشکیل شده که پلیمر را ذوب می کند.پلیمر مذاب به یک ظرف چند ظرفیتی وارد می شود که از آنجا از طریق نازل هایی به یک قالب ابتدایی توخالی داغ تزریق می گردد. قالب ابتدایی شکل خارجی را تشکیل می دهد و دور یک سنبه(میله مرکزی) که شکل داخلی طرح ابتدایی را مشخص می کند، بسته شده است. طرح ابتدایی شامل یک دهانه کاملا شکل گرفته بطری/ظرف و یک تیوب ضخیم پلیمری متصل به دهانه ،که بدنه را تشکیل می دهد، می شود..

دمش

قالب ابتدایی باز شده و میله مرکزی چرخیده و درون قالب دمشی خنک و توخالی بسته می شود.میله مرکزی باز شده و اجازه می دهد هوا وارد قطعه ابتدایی شود،که باعث می شود قطعه باد کرده و به شکل نهایی خود برسد.

پرتاب

پس از یک دوره خنک شدن قالب دمش باز شده و میله مرکزی می پیچد و به موقعیت پرتاب می رود.قطعه کامل شده از میله مرکزی جدا می شود و پیش از بسته بندی بررسی می شود تا نشتی نداشته باشد بسته به اندازه قطعه و خروجی مورد نیاز، قالب های ابتدایی و دمشی می توانند حفره های زیادی داشته یاشند، معمولا بین 3 تا 16 حفره. سه دسته میله مرکزی وجود دارد، که می توانند به طور همزمان تزریق، قالب گیری دمشی و پرتاب را انجام دهند.